|
      
Theo Rijsdijk, Fred de Beer en ik waren de eersten die
gingen werken in de nieuwe studio:
SVEM, Studio voor Verbosonica en Electronische Muziek. In 1983 begonnen we met
plannen en in januari 1984 was de studio er. Het was gelokaliseerd in de
voormalige VARA-studio, studio 2, een historische plek, want het was de eerste
studio in
Hilversum die speciaal voor radio doeleinden werd gebouwd. Het werd geopend in
1932. En in 1984 werd het de SVEM stduio, de modernste studio in Hilversum. Hoewel
de mengtafel wel wat oud was.
De SVEM begon dus in january 1984. Ad Visser, de bekende producer
die veel voor de AVRO heeft betekend, was de eerste die in de studio ging
werken, op uitnodiging van het NOB overigens. Cees Stolk was de musicus
die met Ad samenwerkte - eigenlijk deed hij alle muziek - en ik was de
technicus. Dat jaar werkten collega Fred de Beer en ik ook met Konrad
Boehmer, componist van "serieuze" muziek.
| Middelpunt van de studio was de CMI Fairlight IIx, een
fantastische machine, maar erg duur. Verder hadden we vocoders, synthesizers, Linn
Drum en allerlei appratuur voor effecten. Maar de eerste tekeninen
van de komende economische maatregelen waren voor ons al feit. Eén
miljoen gulden was er gereserveerd voor de SVEM. De eerste 100.000 was
uitgegeven om VARA Studio
2 vrij te maken voor de SVEM, dus bleef er 900.000 gulden voor voor
apparatuur. Het eerste jaar mochten we 100.000 uitgeven voor de
periode 1983. |
 |
| Met de Fairlight en andere syntheziers was de
100.000 al gauw geïnvesteerd. Dus voor het komende jaar 1984
konden we een deel van de
800.000 uitgeven, bijv. voor een nieuwe en betere mengtafel. Mis!
Er werd ons medegedeeld dat er geen geld meer was.. Het bedrag
van 800.000 gulden was geschrapt, voordat de
SVEM zelfs geopend was. |
|
In 1983 kwam de Yamaha DX7 uit. Wij konden die niet kopen, dus kocht ik er
zelf een in 1984 en als ik in de SVEM werkte, nam ik die van mij mee. Ik heb
de DX7 zowel voor de productie van Ad Visser gebruikt als voor mijn eigen
opdracht.
Een van de programma's die ik erg graag deed, was "de Taalshow". Ik
ben geïnteresseerd in talen en daar ging deze "show" over: Taal.
Toen het programma de naam veranderde in "Wat een taal", wilden ze
ook een andere tune hebben en mij werd gevraagd die te schrijven en te spelen. Ik
ging akkoord, omdat ik al een idee op de plank had.
 |
De eerste dag dat ik de studio indook, besloot ik om een gedeelte van
de tune te schrijven middels MCL, Music Composition Language. Het is een
manier om muziek te noteren in de Fairlight, die het dan weer in MIDI
omzet. Het duurde een eeuwigheid en ik heb het later eigenlijk niet meer
gebruikt. Dus een deel van de tune is gedaan door het in Fairlight
in te programmeren, maar het meeste van de begintune werd gewoon
ingespeeld door mij op de 16-sporen recorder, die op de foto hier is te
zien. (Ik heb de band nog steeds, maar niets om het op af te spelen!).
(Klik op de foto links om de hele tune te beluisteren). |
| Natuurlijk is een dergelijke lengte (2'32") veel te lang voor een
radiotune. Maar het is zo opgebouwd dat het eenvoudig is om erin te
knippen en er allerlei verschillende lengtes van de maken. Ik heb ook
werkelijk een band gemaakt met deze tune in allerlei verschillende
lengtes. Daartoe moest ik een ook nog hetzelfde einde van de tune
opnemen in een andere toonsoort, omdat de tune onderweg ook nog een van
toonsoort verandert.
Deze tune werd gebruikt voor het einde van het programma. Voor de
begintune moest ik nog wat doen met stemmen.
(klik op de foto rechts om de begintune te horen)
|
 |
Maar ik maakte nog een tune voor dit programma, gedacht als tussentunetje.
Voor dit tunetje gebruikte ik Fairlights "Rhythm Sequencer". De foto
hieronder laat zien hoe deze eruit ziet. Als je op de foto klikt hoor je ook
dit tunetje. Het werd later zelfs de begintune van het programma, toen
"Wat een Taal" werd ingekort van 1 uur tot 30 minuten, dus was er
geen tijd meer te verliezen met tunetjes.
De SVEM nam veel tijd in beslag, want we waren er voor de klanten en bleven
vaak hangen tot lang nadat de klanten weg waren. Maar ik deed naast de SVEM
ook nog hoorspelen en allerlei andere programma's - 6 dagen in de week was
vrij gewoon. En de werktijden waren nu ook niet bepaald regelmatig, vaak
langer dan 10 uur en als ik drie klusjes op een dag moest doen zaten er
gewoonlijk zo'n 12 uur tussen naar werk gaan een weer thuis komen. (en dat bij
een woon-werk afstand van 30 minuten). En ik werkte natuurlijk ook in de
weekenden (2 of 3 per maand), draaide nachtdiensten en vroegdiensten (5:30 am)
en late diensten (tot 1:00 am) waren ook normaal. Maar we klaagden niet, want
die uren werden uiteindelijk ook gecompenseerd. dus vier dagen vrij achter
elkaar, zonder vrije dagen op te hoeven nemen kwam ook voor.
Maar er waren maar drie personen die in de SVEM werkten, dus kregen we er
al gauw een paar man bij: Joost Brands en
John van Waes.
Joost was (en is) componist, net als ik, en had ook eigen synthesizers
en John van
Waes werkte ook met de ARP synthesizers en deed hoorspelen.
|
|
